Odszkodowanie dla pasażera wypadku

Odszkodowanie dla pasażera wypadku

Uczestniczyłem w wypadku jako pasażer samochodu. Od kogo mogę dochodzić odszkodowania za uszczerbek na zdrowiu? Czy należy mi się zadośćuczynienie?

Pasażer to osoba, która podróżuje z kierowcą pojazdu i nie ma bezpośredniego wpływu na kierowanie tym pojazdem. Pasażerem jest także autostopowicz. Jeżeli kierowca, który zaproponuje mu grzecznościowy przewóz spowoduje wypadek, a on sam dozna w wyniku tego zdarzenia obrażeń ciała, to również może ubiegać się o odszkodowanie z OC sprawcy, posiadacza pojazdu, którym podróżował. Jeszcze do niedawna, towarzystwa ubezpieczeń kwestionowały możliwość dochodzenia odszkodowania od sprawcy wypadku, który był osobą nam bliską, a my razem z nim wspólnie podróżowaliśmy jako pasażer. Niemniej jednak Sąd Najwyższy wyjaśnił tą kwestię dając pasażerom, bez względu na stopień pokrewieństwa możliwość dochodzenia swoich praw, w tym do należnego odszkodowania, nawet w sytuacji kiedy jesteśmy współwłaścicielem pojazdu. Taka sama reguła zachodzi w sytuacji, kiedy pasażer zginie w wypadku. Jego bliscy również mogą dochodzić odszkodowania oraz zadośćuczynienia z OC sprawcy, mimo tego, że sprawcą może być osoba im bliska.

Pomimo, iż jest to zagadnienie ogólnie znane, pisząc ten artykuł i chcąc wyczerpać całość tematu, warto zaznaczyć, że osoba w postaci pasażera może zawsze dochodzić odszkodowania oraz zadośćuczynienia od sprawcy zdarzenia bez względu na to czy sprawcą był kierujący pojazdem, którym on sam podróżował, czy był nim inny uczestnik ruchu drogowego.

Jednym z istotniejszych zagadnień dla powstania odpowiedzialności z tytuły wypadku komunikacyjnego ma to czy dokonany przewóz był odpłatny czy też nie.

Polskie prawo cywilne przewiduje dwa rodzaje odpowiedzialności sprawcy wypadku komunikacyjnego. Będzie to odpowiedzialność na zasadzie ryzyka lub odpowiedzialność na zasadzie winy.

Odpowiedzialność sprawcy wypadku na zasadzie winy jest formą odpowiedzialności, w której sprawca zdarzenia odpowiada za działanie sprzeczne z prawem. Odpowiedzialności tej nie można w żaden sposób wyłączyć. Jest ona, co ważne, przypisana w stosunku do podjętego działania. Z tym rodzajem odpowiedzialności można mieć do czynienia w przypadkach gdy kierowca przewożący pasażera, celowo i w sposób świadomy narusza normy prawne np. poprzez wprawienie się w stan nietrzeźwości lub odurzenia oraz świadomie nie przestrzega przepisów ruchu drogowego.

Odpowiedzialność sprawcy wypadku na zasadzie ryzyka nie jest uzależniona od określonego działania sprawcy sprzecznego z prawem. Istotą tego rodzaju odpowiedzialności jest zaistnienie zdarzenia powodującego po stronie pasażera szkodę w postaci uszkodzenia ciała, potłuczenia bądź innych obrażeń związanych ze zdarzeniem szkodowym. Istotne jest to, że kierowca odpowiada tutaj za sam fakt prowadzenia pojazdu, przez co ponosi ryzyko odpowiedzialności za wszelkie konsekwencje swojego działania.

Powyżej wskazane zasady odpowiedzialności są istotne z punktu widzenia podstawy dochodzonego odszkodowania przysługującego pasażerowi.

Dla przykładu jeśli pasażer dokonał zapłaty za przejazd, podczas którego był uczestnikiem wypadku i doznał określonych szkód, to wówczas nie trzeba udowadniać winy kierującego, gdyż odpowiedzialność przewoźnika ukształtowana jest na zasadzie ryzyka. Natomiast w sytuacji gdy przewóz następował nieodpłatnie, to w razie zdarzenia komunikacyjnego, koniecznym będzie wykazanie winy kierującego pojazdem.

Pasażer w razie zajścia wypadku może domagać się odszkodowania z OC sprawcy szkody. Jeśli w wyniku zdarzenia doznał szkód związanych z uszkodzeniem ciała, rozstrojem zdrowia, poniósł koszty związane z leczeniem, niezbędną rehabilitacją może domagać się odszkodowania. Natomiast niezależnie od roszczenia odszkodowawczego przysługuje mu także prawo dochodzenia zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, rekompensującą cierpienia psychiczne związane z wypadkiem. Jeszcze raz należy podkreślić, że uprawnienie do dochodzenia roszczeń odszkodowawczych przysługuje poszkodowanemu pasażerowi zawsze, niezależnie od tego czy i w jakich relacjach pozostaje z kierowcą pojazdu.

Ważne !

Pamiętaj, dochodząc swoich praw po wypadku, w którym doznałeś uszczerbku na zdrowiu, nie zapomnij sprawdzić czy właściciel pojazdu, którym podróżowałeś być może posiadał dobrowolne ubezpieczenie NNW. Jeżeli tak, to możesz się starać o dodatkowe odszkodowanie z tej polisy. Odszkodowanie z NNW jest niezależnym odszkodowanie i nie ma wpływu na wysokość odszkodowania z OC sprawcy. W takie sytuacji możesz więc otrzymać dwa oddzielne odszkodowania.

Przedawnienie roszczeń o odszkodowanie i zadośćuczynienie

Przedawnienie odszkodowania. Przedawnienie roszczeń o odszkodowanie i zadośćuczynienie.

Jakie są terminy przedawnienia roszczeń o odszkodowanie z OC sprawcy? Czyli ile czasu mamy na zgłoszenie szkody w zakładzie ubezpieczeń.

W poniższym artykule chcielibyśmy Państwu zakreślić prawne aspekty przedawnienia roszczeń o odszkodowanie z OC sprawcy wypadku. Problematyka przedawnienia roszczeń w tej kwestii, do niedawna, budziła wiele kontrowersji, szczególnie w związku z nowelizacją kodeksu cywilnego, która miała miejsce w 2007 roku. W związku z tym, że każda sprawa jest inna radzimy zawsze zasięgnąć opinii naszego prawnika w konkretnym przypadku.

Większość przypadków, z którymi mamy do czynienia oraz związane z nimi roszczenia o odszkodowanie i zadośćuczynienie z OC sprawcy wypadku, wynikają z tzw. czynu niedozwolonego (deliktu) i w związku z tym zastosowanie będą miały w tym względzie przepisy art 442 oraz 819 kodeksu cywilnego.

Co do zasady, zgodnie z art. 442 §1 kodeksu cywilnego, roszczenia z ubezpieczenia OC sprawcy wypadku, przedawniają się z upływem lat trzech, od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednak termin na dochodzenie tego roszczenia nie może być dłuższy niż 10 lat od momentu zajścia szkody. Dniem rozpoczęcia biegu przedawnienia będzie więc dzień, w którym poszkodowany dowiedział się, kto jest sprawcą zdarzenia. Wyjątkiem od tej zasady są roszczenia osoby małoletniej, gdzie zgodnie z art. 442  §4 kodeksu cywilnego bieg przedawnienia nie może zakończyć się wcześniej niż z upływem lat dwóch od uzyskania przez nią pełnoletności.

Kolejnym okresem przedawnienia roszczeń o odszkodowanie i zadośćuczynienie po wypadku będzie termin dwudziestoletni. Jeżeli szkoda na osobie wynika z przestępstwa (zbrodni bądź występku), roszczenie o naprawienie szkody zgodnie z 442 §2 kodeksu cywilnego przedawnia się z upływem lat 20 od dnia popełnienia przestępstwa bez względu na to, kiedy poszkodowany dowiedział się o szkodzie oraz osobie obowiązanej do jej naprawienia. Do takich roszczeń zaliczać będziemy m.in. roszczenia z tytułu śmierci osoby bliskiej oraz szkód na osobie, w wyniku których za art 157 §2 kodeksu karnego czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia poszkodowanego w wypadku trwał dłużej niż 7 dni (np. każde złamanie, pobyt w szpitalu powyżej 7 dni).

Jak można więc zauważyć, dochodzenie roszczeń związanych z odszkodowaniem i zadośćuczynieniem, jest ograniczone czasowo i może być uzależnione od momentu dowiedzenia się o fakcie zdarzenia oraz osobie zobowiązanej do naprawienia szkody.

Wspomniane powyżej zasady przedawnienia tych roszczeń dotyczą sytuacji mających miejsce po dniu 20.08.2007 roku, czyli po nowelizacji przepisów kodeksu cywilnego. Odnośnie zdarzeń szkodowych powstałych przed wspomnianą datą, można stosować nowe przepisy ale tylko wówczas, gdy według dotychczasowych przepisów roszczenia takie nie były przedawnione. Należy w tym miejscu nadmienić, że wcześniej bez żadnych wyjątków przyjmowano, że przedawnienie z tytułu szkody wywołanej czynem zabronionym następuje po upływie 10 lat niezależnie od tego czy szkoda była spowodowana przestępstwem czy też nie.

Ważne jest więc w procesie dochodzenia roszczeń o odszkodowanie, aby ustalić, kiedy nastąpiło zdarzenie powodujące szkodę, kiedy uprawniony dowiedział się o zdarzeniu oraz kto jest odpowiedzialny za naprawienie szkody. W praktyce jednak najistotniejsze znaczenie ma to czy w sprawie nie nastąpiło przedawnienie, ponieważ pomimo istnienia roszczenia, które nigdy nie wygasa, dłużnik (towarzystwo ubezpieczeń) może podczas obrony swoich praw podnieść ten zarzut.

W sprawach o odszkodowanie lub zadośćuczynienie za doznaną krzywdę często wśród poszkodowanych zapada wątpliwości co do osoby, od której należy dochodzić swoich praw. Wiele osób obawia się sytuacji, w której sprawca wypadku jest członkiem najbliższej rodziny (a my byliśmy np. pasażerami) lub rościmy po śmierci pasażera wypadku, którego sprawcą był kierowca (np. rodzic, brat lub siostra). W związku z obowiązkiem zawarcia przez każdego posiadacza pojazdu ubezpieczenia OC, to zakład ubezpieczeń przejmuje na siebie ciężar rekompensaty szkód, powstałych w związku z ruchem tych pojazdów. Oznacza to z reguły brak obciążenia finansowego dla sprawcy szkody.

Przerwanie biegu terminu przedawnienia

Bieg terminu przedawnienia roszczeń o odszkodowanie lub zadośćuczynienie z OC sprawcy wypadku, można przerwać na zasadach ogólnych ujętych w art. 123 kodeksu cywilnego (np. przez każdą czynność przed sądem) lub zgodnie z dyspozycją art. 819 §4 kodeksu cywilnego, według której bieg przedawnienia roszczeń o świadczenie do ubezpieczyciela przerywa się także przez zgłoszenie ubezpieczycielowi tego roszczenia lub przez zgłoszenie zdarzenia objętego ubezpieczeniem. Bieg przedawnienia rozpoczyna się na nowo od dnia, w którym zgłaszający roszczenie lub zdarzenie otrzymał na piśmie oświadczenie ubezpieczyciela o przyznaniu bądź odmowie wypłaty odszkodowania.

W jaki sposób zgłosić szkodę w towarzystwie ubezpieczeń?

Ustawodawca nie określił ogólnej reguły, ani wzoru zgłaszania tego rodzaju roszczeń do towarzystw ubezpieczeniowych natomiast zgodnie z art. 6 kodeksu cywilnego, ciężar udowodnienia faktu (w tym przypadku zgłoszenie roszczenia) spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Najlepszym więc rozwiązaniem jest skierować takie roszczenie na piśmie, wysyłając je listem poleconym na adres główny siedziby danego towarzystwa ubezpieczeń.

 

Tagi: przedawnienie roszczeń o odszkodowanie, dochodzenie odszkodowań, odszkodowanie za śmierć, jaki jest okres na uzyskania odszkodowania, przedawnienie odszkodowania, Rzeszów

ZUS procent uszczerbku na zdrowiu. Ile zapłaci nam ZUS?

Odszkodowanie ZUS. Ile wynosi procent uszczerbku na zdrowiu po wypadku przy pracy?

Od 1 kwietnia 2015 roku wzrosną kwoty jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy i choroby zawodowej wypłacane przez ZUS.

Ubezpieczonemu pracownikowi, który wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje jednorazowe odszkodowanie z ZUS. Minister Pracy i Polityki Społecznej na podstawie art. 14 ust. 9 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych ogłosił w dniu 26 lutego 2015 roku obwieszczenie w sprawie podwyższenia kwoty jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy i choroby zawodowej. Od 1 kwietnia 2015 roku do 31 marca 2016 roku kwoty tytułem jednorazowego odszkodowania oraz kwoty za każdy procent uszczerbku na zdrowiu kształtować się będą w sposób następujący:

• 757 zł za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu,
• 757 zł za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, z tytułu zwiększenia tego uszczerbku co najmniej o 10 punktów procentowych,
• 13 242 zł z tytułu orzeczenia całkowitej niezdolności do pracy oraz niezdolności do samodzielnej egzystencji ubezpieczonego,
• 13 242 zł z tytułu orzeczenia całkowitej niezdolności do pracy oraz niezdolności do samodzielnej egzystencji wskutek pogorszenia się stanu zdrowia rencisty,
• 68 102 zł, z tytułu odszkodowania za śmierć ubezpieczonego, który uległ wypadkowi, gdy do jednorazowego odszkodowania uprawniony jest małżonek lub dziecko zmarłego ubezpieczonego lub rencisty,
• 34 051 zł, z tytułu odszkodowania za śmierć ubezpieczonego, który uległ wypadkowi, gdy do jednorazowego odszkodowania uprawniony jest członek rodziny zmarłego ubezpieczonego lub rencisty inny niż małżonek lub dziecko,
• 68 102 zł, tytułem odszkodowania za śmierć ubezpieczonego, który uległ wypadkowi, gdy do jednorazowego odszkodowania uprawnieni są równocześnie małżonek i jedno lub więcej dzieci zmarłego ubezpieczonego lub rencisty, oraz 13 242 zł z tytułu zwiększenia tego odszkodowania przysługującego na każde z tych dzieci,
• 68 102 zł, tytułem odszkodowania za śmierć ubezpieczonego, który uległ wypadkowi, gdy do jednorazowego odszkodowania uprawnionych jest równocześnie dwoje lub więcej dzieci zmarłego ubezpieczonego lub rencisty, oraz 13 242 zł z tytułu zwiększenia tego odszkodowania przysługującego na drugie i każde następne dziecko,
• 13 242 zł, tytułem odszkodowania za śmierć ubezpieczonego, który uległ wypadkowi, gdy obok małżonka lub dzieci do jednorazowego odszkodowania uprawnieni są równocześnie inni członkowie rodziny zmarłego ubezpieczonego lub rencisty, każdemu z nich niezależnie od odszkodowania przysługującego małżonkowi lub dzieciom,
• 34 051 zł, tytułem odszkodowania za śmierć ubezpieczonego, który uległ wypadkowi, gdy do jednorazowego odszkodowania uprawnieni są tylko członkowie rodziny inni niż małżonek lub dzieci zmarłego ubezpieczonego lub rencisty, oraz 13 242 zł z tytułu zwiększenia tego odszkodowania przysługującego na drugiego i każdego następnego uprawnionego.

Należy pamiętać, że przy ustaleniu wysokości odszkodowania, ZUS będzie przyjmował stawki obowiązujące w dniu wydania decyzji w sprawie przyznania jednorazowego odszkodowania.

Jak Minister Pracy i Polityki Społecznej ustala kwoty jednorazowego odszkodowania?

Jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy i choroby zawodowej przysługuje w wysokości 20% przeciętnego wynagrodzenia za każdy procent zarówno stałego, jak i długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. W odniesieniu do niektórych okolicznościach, które zostały wymienione w art.12 ust. 2-4 ustawy wypadkowej, wysokość jednorazowego odszkodowania może ulec stosownemu zwiększeniu. Przez przeciętne wynagrodzenie należy rozumieć przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w poprzednim roku, ogłaszane przez Prezesa GUS dla celów emerytalnych, stosowane poczynając od drugiego kwartału każdego roku przez okres jednego roku . Oznacza to, że kwota przysługująca za jeden procent uszczerbku na zdrowiu zmienia się raz w roku, począwszy od 1 kwietnia danego roku i obowiązuje przez kolejnych 12 miesięcy, a więc do dnia 31 marca roku następnego.

W celu uzyskania prawa do jednorazowego odszkodowania niezbędny jest wniosek ubezpieczonego, który uległ wypadkowi lub uprawnionego członka rodziny. Za uprawnionych członków rodziny uznaje się:

• małżonka,
• dzieci własne, drugiego małżonka lub przysposobione spełniające w dniu śmierci ubezpieczonego lub rencisty warunki uzyskania renty rodzinnej,
• rodziców, o ile: w dniu śmierci ubezpieczonego lub rencisty prowadzili ze zmarłym wspólne gospodarstwo domowe lub ubezpieczony lub rencista bezpośrednio przed śmiercią przyczyniał się do ich utrzymania albo ustalone zostało wyrokiem lub ugodą sądową prawo do alimentów ze strony zmarłego.

Przyznanie lub odmowa prawa do tego świadczenia oraz ustalenie jego wysokości następuje w drodze decyzji ZUS, od której przysługuje odwołanie. Decyzję o przyznaniu lub odmowie przyznania oraz wysokości jednorazowego odszkodowania podejmuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Decyzję tą ZUS wydaje w terminie 14 dni od:

• otrzymania orzeczenia lekarza orzecznika lub komisji lekarskiej,
• wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

Link do strony internetowej ZUS – www.zus.pl

 

Tagi:ZUS procent uszczerbku na zdrowiu, ZUS Rzeszów, odszkodowanie ZUS, wypadek przy pracy, odszkodowanie za wypadek, ZUS tabela uszczerbku na zdrowiu